|
СКАРЫНАЎСКІ ЦЭНТР Аддзел беларускай навуковай тэрміналогіі І. Аддзел навуковай тэрміналогіі арганізаваны ў 1995 г., яго стварэнне з’явілася адказам на запатрабаванне грамадства ў спарадкаванай беларускамоўнай тэрміналогіі, якое ўзнікла ў пачатку 1990-х гг. Пачатковы этап працы аддзела быў аблегчаны дзякуючы папярэдняй дзейнасці Тэрміналагічнай камісіі таварыства беларускай мовы, якая ў першай палове 1990-х спрычынілася да падрыхтоўкі і выдання многіх тэрміналагічных слоўнікаў, а таксама правяла Першую нацыянальную канферэнцыю “Праблемы беларускай навуковай тэрміналогіі”. Другая нацыянальная канферэнцыя па тэрміналогіі была праведзена ў 1995 г. ужо на базе аддзела навуковай тэрміналогіі. Асноўнымі напрамкамі дзейнасці аддзела ў першыя гады яго існавання з’явіліся:
У 1995 г. былі надрукаваны матэрыялы Першай нацыянальнай канферэнцыі “Праблемы беларускай навуковай тэрміналогіі”. У 1997 і 1999 гг. былі надрукаваны 2 выпускі “Тэрміналагічнага бюлетеэня”. Выданнем бібліяграфічнага даведніка “Тэрміналагічныя слоўнікі (асобныя выданні 1918 – 1998 гг.)” у 2000 г. была запачаткавана выдавецкая серыя “Беларуская тэрміналогія”. У 2002 г. быў апублікаваны 2-гі выпуск гэтай серыі, манаграфія супрацоўніцы аддзела К.Любецкай “З гісторыі нямецка-беларускай, беларуска-нямецкай лексікаграфіі і тэрмінаграфіі”. На сённяшні дзень аддзел навуковай тэрміналогіі з’яўляецца унікальным структурным падраздзяленнем, у якім назапашана самая вялікая ў Беларусі колькасць інфармацыі, прысвечанай беларускай навуковай тэрміналогіі. II. З 2002 г. аддзел навуковай тэрміналогіі працуе над тэмай “Праблема моўнай рэпрэзентатыўнасці і прынцыпы пабудовы корпуса беларускай мовы (СПЕЦЫЯЛЬНЫЯ ТЭКСТЫ)”, тэма выконваецца сумесна з Інстытутам мовазнаўства Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Упершыню ў Беларусі здзяйсняюцца захады ў накірунку стварэння электроннага фонду спецыяльных тэкстаў беларускай мовы. Ствараюцца тэкставыя масівы, неабходныя для распрацоўкі праграмных прадуктаў і электронных лінгвістычных рэсурсаў (слоўнікаў, сродкаў праверкі арфаграфіі, рэферавання тэкстаў, пераносу слоў, машыннага перакладу, аптычнага распазнавання тэксту і інш.), што паспрыяе развіццю і паўнавартаснаму функцыянаванню беларускай мовы. У корпус беларускай мовы (далей – КБМ), як ва ўніверсальную базу, што адлюстроўвае асноўныя параметры сучаснай беларускай мовы, уключаюцца блок спецыяльных тэкстаў, рэпрэзентуючых асноўныя галіны навукі, грамадскага жыцця, прафесійнай дзейнасці і сацыяльна маркіраваных асяродкаў (моладзевых, групавых і г.д.). Крытэрый рэпрэзентатыўнасці патрабуе ўліку ўсіх магчымых дадзеных, якія павінны прысутнічаць у тэкстах і выяўляцца ў КБМ. Распрацоўваецца методыка, якая дае магчымасць уліку рэлевантных асаблівасцей тэкстаў рознага тыпу. Разглядаецца праблема нарматыўнасці і узусу ў адносінах да мэтаў, якія ставяцца перад КБМ. Для пабудовы розных фрагментаў корпуса ўкладаецца спіс літаратуры са сфераў гуманітарных, прыродазнаўчых і фізічна-тэхнічных навук. Пры адборы літаратуры для пабудовы корпуса пад увагу бяруцца наступныя акалічнасці: а) разнастайнасць тэматыкі; б) прадстаўленасць як арыгінальных тэкстаў, так і (патэнцыяльна) перакладных; в) наяўнасць тэкстаў, напісаных як сучасным, так і неафіцыйным правапісам. Уся адабраная літаратура кваліфікуецца з пункту гледжання засведчаных у ёй якасцей мовы. Корпус спецыяльных тэкстаў ствараецца ва ўзаемадзеянні з корпусам тэкстаў літаратурнай мовы і іншымі дапаможнымі лексіка-граматычнымі фондамі. У ліпені 2002 г. супрацоўнікі аддзела ўдзельнічалі ў пасяджэнні “круглага стала” “Беларуская мова і камп’ютар”, на якім пытанні стварэння корпусу беларускай мовы абмяркоўваліся сумесна з рознымі зацікаўленымі арганізацыямі і установамі. |
||||||||||||